O Manly Scenic Walkway przeczytaliśmy po raz pierwszy na zaprzyjaźnionym blogu i od razu wpisaliśmy tę trasę na naszą listę „to do”. Jest to szlak prowadzący wzdłuż północnego wybrzeża miasta, od mostu Spit Bridge do dzielnicy Manly. To idealna okazja na szybką ucieczkę z centrum – wsiadasz do autobusu przy Operze, a za pół godziny łazisz już po lesie, a zza drzew prześwituje turkusowa woda. Żyć, nie umierać.

Cała trasa (ok. 10 km) jest dosyć różnorodna – na początku prowadzi w pobliżu dzielnic willowych i miejskich plaż, później zostawia w tyle szum miasta i ucieka w skały i prawdziwy busz. My wyruszyliśmy w trasę w Wigilię, co dodatkowo wzmocniło sielankową atmosferę.

Wigilia w Australii – a zwłaszcza w Sydney – jest dla Europejczyka dosyć egzotycznym przeżyciem. Tego dnia temperatury przekraczały 30 stopni, a więc trudno nam było poczuć prawdziwy, świąteczny klimat. W dodatku Sydneyczycy lubią uprawiać sport na łonie natury i nie rezygnują z tego hobby nawet w Wigilię – zwłaszcza na początku trasy, przy Spit Bridge, mijaliśmy kilka razy biegaczy lub rowerzystów, którzy już z daleka wołali „Happy Holidays!”. Połowa z nich miała na głowach czapki Mikołaja. Było dziwnie, ale intrygująco.

Kącik geologiczny. Typową skałą macierzystą dla Sydney jest piaskowiec sydneyski, tzw. „Sydney sandstone„, zwany przez miejscowych „yellow block”. Skała ta od zawsze wywierała duży wpływ nie tylko na lokalne krajobrazy, ale też na ludzi i ich kulturę. Czasem formuje na wybrzeżu fantastyczne, opływowe kształty, innym razem woda wyżera w niej gąbczaste struktury.

Od kilkudziesięciu tysięcy lat rzeźbią w niej i malują Aborygeni – w górnych partiach szlaku do dzisiaj można podziwiać ich prastare płaskorzeźby. Niesamowitą wytrzymałość i walory kolorystyczne piaskowca docenili też Europejczycy – Anglicy zbudowali z niego najstarszą dzielnicę Sydney, słynne „The Rock”.

W trakcie całej wycieczki towarzyszyły nam duże agamy – najpierw pojawiały się sporadycznie, później już co kilka kroków. Na początku przechodziliśmy koło nich na palcach, aby ich nie spłoszyć, ale wkrótce okazało się, że nie uważają nas ani za zagrożenie, ani za atrakcję. Niektóre opalały się na środku ścieżki, a mijający nas biegacze po prostu przeskakiwali je i biegli dalej.

Najciekawszy jest ostatni, najtrudniej dostępny odcinek – wzgórza porastają tutaj gęste lasy eukaliptusów i banksji, przy trosze szczęścia można tu spotkać wszystkie ptaki z naszej listy 5 najciekawszych australijskich ptaków. Jest magia, i to zarówno w skali makro…

… jak i mikro.

Przejście całej trasy zajmuje ok. 3-4 godzin, ale czasami nie jest wcale tak łatwo – po dwóch godzinach lajtowego spaceru przyszły stromizny i nasze uśmiechy nieco zrzedły, kiedy ostre, australijskie słońce dopadło nas na gołej skale. Eukaliptusy nie są tak przyjazne, jak nasze, europejskie drzewa – mają to do siebie, że dają niewiele cienia, ponieważ w upale spuszczają swoje wąskie liście w dół, a Ty, turysto, radź sobie sam. Do Manly wkroczyliśmy z językami na wierzchu i z zazdrością obserwowaliśmy miejscowych, którzy siedzieli na trawce obok swoich przenośnych lodówek z napojami.

Najzabawniejsze były jednak wigilijne scenki rodzajowe. Czasem mijaliśmy parki wypełnione rodzinami spotykającymi się przy barbecue, w wodzie hasały psy i dzieci pod bacznym okiem ojców, którzy stali po kostki w wodzie i pili piwo z puszki. Święta pełną gębą.

Widzieliśmy niedostępną zatoczkę w skale, małą wysepkę prywatności, na którą przypłynęła na motorówce trzyosobowa rodzina, aby zjeść świąteczny obiad. System ostatecznie rozbił nam widok plaży, na której drzewa obwieszone były bombkami choinkowymi.

Jeżeli więc dotrzecie kiedyś do Sydney, to dajcie się skusić i wyruszcie na północ. Powiedzcie sami – w ilu światowych metropoliach można podziwiać takie widoki?

Manly Scenic Walkway – przydatne informacje

Czas: pół dnia

Ubranie: dowolne, w lecie dobra ochrona przeciwko słońcu (krem, okulary, kapelusz)

Buty: sandały trekkingowe/trampki

Koszty: mniej niż zero (ewentualnie opłata za wejście do Sydney Harbour National Park, jeżeli chcecie pochodzić dłużej)

Dodatkowe uwagi: nie zapomnijcie zabrać wody, kilka dłuższych etapów prowadzi daleko od zabudowań

Link: strona Manly Scenic Walkway

The post Sydney z buta: Manly Scenic Walkway appeared first on przedeptane.